مرا سپرده اید به شب به حجم پــر ملالها

به وادیِ غریب گنگ به ازدحـــــــــام لالها

در این کویر وهم و شک، یقین سبز شاخه نیست

به دشت مبهم خیــــال،فقط هجوم کالها

مرا اگر نمـی برید به اوج آبــــــــــی غزل

رهاچـــــــــرا نمی کنید ز بند قیل و قالها

پر از ترانه می شود حریم شعر و شاعری

اگر عروض پر کشـــــــــد ز بام این  زلالها

 

                                             مجید شاهیان- از مجموعۀ یک بیابان باران(غزل معاصر آران و بیدگل)