وطن ای هستی ِ من / شور و سرمستی ِ من
زندگینامه: بیژن ترقی
کجاست عشق که تا قید آبرو بزنیم
به کوی میکده ها باز ، های و هو بزنیم
کجاست پیرهن ِ چاک ِ عاشقی که چو گل
ز خون دل ، می ِ گلگون سبو سبو بزنیم
بریده نای ِ صراحی و در برابر خلق
شراب ِ تلخ ِ جگر سوز تا گلو بزنیم
به جستجوی سپیدی ِ صبحدم ، همه شب
چراغ ِ اشک فروزیم و کو به کو بزنیم
ز عشق دوست ، چنان سینه پر کنیم از مهر
که حلقه بر در کاشانه ی ِ عدو بزنیم
غبار عقل بپوشیده دید ِ چشم مرا
مگر به گریه بر او رنگ ِ شستشو بزنیم
کجاست آینه رویی ، که چون بتابد روی
به سینه سنگ تمنای ِ عشق او بزنیم
به گریه شاخه ی ِ گلهای عاشقی شکنیم
به خنده بر لب ِ آن یار ِ تندخو بزنیم
امید ما همه این است تا مگر روزی
دوباره خیمه سر ِ کوی آرزو بزنیم
********************
امشب شده ام مست که مستانه بگریم
بگذار شبی ، گوشه ی میخـــانه بگـــریم
زآن آمده ام مست در این میکده کامشب
بر قـهـقهه ی ســاغــر و پیــمانه بگـــریم
افسانهء دل قصهء پـــر رنــج و ملالیست
بگذار براین قصه و افســـانه بگــــریــــــم
ای عقل ، تـــو برعاشق دیـــوانه بخندی
من نیز به هـــر عاقل و فـــــرزانه بگـریم
طـــفل دل من بــاز تو را می طلبد بــــاز
بگذار بر این طفـــــل ، یتیمانه بگــریـــم
امشب زچه رو در وطن خویش غـــریبم
بگذار در این شهـــر غــــریبانه بگـــریـم
آن طایــر زیبـــــای مـــرا بال ببســــتند
شبها به پرافشــــانی پـروانه بگـــریـم
***********
نام ِ جاویدِ وطن / صبح ِ امیدِ وطن
جلوه کن در آسمان / همچو مهر ِ جاودان
وطن ای هستی ِ من / شور و سرمستی ِ من
جلوه کن در آسمان / همچو مهر ِ جاودان
بشنو سوز ِ سخنم / که هم آواز ِ تو منم
همه یِ جان و تنم / وطنم وطنم وطنم
بشنو سوزِ سخنم / که نواگر ِ این چمنم
همه ی ِ جان و تنم / وطنم وطنم وطنم
همه با یک نام و نشان / به تفاوت هر رنگ و زبان
همه شاد و خوش و نغمه زنان
به اصالتِ ایران ِ کهن / به صلابت ِ ایران ِ جوان
بشنو سوزِ سخنم / که نواگر ِ این چمنم
همه ی ِ جان و تنم / وطنم وطنم وطنم
بیژن ترقی
نظرات شما فانوس را روشن تر خواهدکرد: